Mijn weg met het paard Pearl


Vandaag voor het eerst een stukje helemaal los gereden op Pearl!♥ Het einde van het jaar is daar en het voelt nu voor mij alsof alle puzzelstukjes in elkaar lijken te vallen.

Pearl is hierbij een constante spiegel voor mijzelf geweest. In het verleden heb ik er wel meer dan eens aan gedacht om haar toch maar te verkopen, ze is zo super gevoelig dat het soms ook wat gevaarlijke momenten op kan leveren met bijv. cliënten. Als iemand niet helemaal congruent is qua gevoel, en dus uit balans is, dan kan zij daar een hele duidelijke spiegel voor zijn en als het niet op tijd gezien wordt, dan kan dit gevaarlijke situaties opleveren.
Aan de andere kant, heeft ze ook een hele mooie zachte kant, is ze heel nieuwsgierig, slim en leergierig, ze eist alleen dat je voor 100% in het nu bent en congruent bent in je gevoel en in je lichaam. Ben je dit niet, al is dit maar voor 0,01% dan laat ze dat merken, duidelijker dan de meeste, of eigenlijk alle andere paarden (die ik ben tegengekomen in mijn paarden carrière).

Het hele proces van de training ga ik zeker binnenkort meer met jullie delen, maar voor nu wil ik delen waar Pearl mij dit jaar mee geholpen heeft:)

Mijn belangrijkste leerles is geweest om de antwoorden niet buiten mezelf te zoeken. Alle antwoorden zitten in mij, op het moment dat ik daaraan ga twijfelen dan gaat het gewoon mis.
Als ik naar mijn intuïtie luister dan komt het goed.
Hopelijk wordt 2016 dan ook het jaar dat ik nog vaker met mijn intuïtie in contact sta! Ik merk nu dat het al steeds meer vanzelf gaat en dat ik steeds vaker in een fijne flow zit, want als je naar je intuïtie luistert komt die fijne flow, dat alles vanzelf lijkt te gaan, als vanzelf mee.

Dat betekent niet dat ik geen feedback van anderen kan gebruiken, want dat kan ik zeker, maar in het verleden liet ik me daar snel te veel door leiden, waardoor ik weg raakte bij mezelf en dus wegraakte voor Pearl en voor haar niet meer veilig werd.
Ook had ik meer dan eens last van allerlei verwachtingen die Pearl dan meteen heel duidelijk, letterlijk en figuurlijk, in de war schopte. Ze eist gewoon dat ik in het nu ben en van daaruit reageer. Niet hoe ik zou willen dat het is, maar gewoon hoe het is. En daar kan ik me nu steeds meer aan overgeven en als ik dat dan toelaat worden eigenlijk mijn verwachtingen steeds meer overtroffen!

Ik hoop dan ook dat ik met Pearl nog meer mooie stappen mag zetten in 2016 en dat we zometeen geheel zelfstandig kunnen rijden. Dit laatste is, voor de oplettende onder ons, natuurlijk wel weer een verwachting. Ik moet me daar dus ook niet te veel aan vastklampen, maar wanneer alles klopt weet ik dat ook het rijden als vanzelf gaat, want doordat Pearl zo gevoeliPearl en Cynthiag is en eigenlijk ook heel wijs is, snapt ze al zo veel zonder dat ik haar dat expliciet heb aangeleerd. Zo weet ik dat oefeningen als schouderbinnenwaarts en travers allemaal dingen zijn die ze al kent, het is alleen de vraag of we zometeen zo goed op elkaar afgestemd zijn dat ze zich hierin ook rijdend laat sturen.
We zullen het zien! Nu geniet ik in ieder geval van de fijne flow die ze me steeds meer opstuurt en waarin ik anderen hopelijk ook nog meer kan en mag gaan begeleiden.

Graag hoor ik ook wat voor leerlessen 2015 jou gebracht heeft en/ of waarvan je hoopt dat 2016 je nog meer brengt!
En sowieso wens ik iedereen alvast een hele mooie jaarwisseling en een mooie start van 2016!

Veel liefs,
Cynthia

Deel deze pagina op: