Omgaan met angst


Hier een filmpje van wat momenteel de favoriete oefening is van Pearl. Ik vind het echt super mooi wat ze hier laat zien, vooral omdat ze er zelf ook echt trots op is!:)

Maar BIJNA HAD ZE DEZE OEFENING NOOIT LATEN ZIEN.. Er zat hier namelijk BIJ MIJ een ANGST op.

ANGST LEIDT VEEL VAN ONS GEDRAG en uit ervaring weet ik dat deze emotie zeker vaak getriggerd wordt als we bij de paarden zijn. Angst dat we niet veilig zijn, dat we van het paard vallen, dat het paard er van door gaat, angst dat we iets verkeerd doen, dat het paard verkeerd gedrag ontwikkeld, en zo kan ik nog wel even door gaan..

Maar wanneer we ons laten leiden door de angst kunnen we juist OOK VEEL MOOIE MOMENTEN MISSEN.

Zo is Pearl een paard die altijd ERG BEWEEGLIJK IS GEWEEST MET HAAR VOORBENEN.
Als ze het voer even niet snel genoeg kreeg hing ze al met een voorbeen in het hek, en als ik in haar ogen iets niet goed deed probeerde ze bijvoorbeeld heel gericht met haar hoef op mijn voet te staan!
Omdat ze sowieso in haar gedrag grensoverschrijdend kon zijn, heb ik het bewegen met haar voorbenen nooit gestimuleerd. “Want stel je voor dat ze dan constant met haar voorbeen loopt te slaan en daarmee misschien iemand kan verwonden!”
Het klonk heel logisch voor mij deze gedachtegang, maar ineens werd ik me bewust dat DEZE GEDACHTEGANG ONTSTAAN WAS VANUIT ANGST.
En kon ik hier niet anders mee omgaan?  

Toen ik hier eenmaal bewust van werd ging ik, iedere keer als ik bij Pearl was en ze aangaf graag iets te willen doen richting de Spaanse pas (het hoger optillen van de voorbenen in stap), met mijn aandacht naar mijn lichaam en WERD IK BEWUST VAN MIJN GEVOELENS.

Ik merkte de angst in mijn lichaam op en gaf deze gewoon DE RUIMTE OM ER TE ZIJN.
Er ruimte aan geven betekent niet dat ik mij in de angst hoef te verliezen, want ik weet dat ik niet de angst ben. Ik voel de emotie angst, maar IK HOEF ME ER NIET DOOR TE LATEN LEIDEN.

Ik heb nog steeds een keuze en kan gewoon voor ander gedrag kiezen!
En in deze situatie was het dat ik ook kon kiezen om Pearl te vertrouwen op wat zij me wilde laten zien, wat zij samen met mij wil leren en ontdekken. En dat is dus nu al uitgegroeid in een mooie buiging van Pearl!:) Paard Pearl maakt een buiging

Ik probeer dus steeds NIET de angst te onderdrukken en me ook NIET actief te ontspannen, want daarmee ben je JUIST IN GEVECHT MET JE GEVOEL EN MAAK JE HET GROTER.
In plaats daarvan liet ik de angst er gewoon zijn. En misschien heel gek maar DAARDOOR LOST DE ANGST EIGENLIJK VANZELF OP.

Emoties hoeven namelijk alleen maar gevoeld en gezien te worden en dan hebben ze geen reden meer om te blijven hangen. Ik weet dat dit HEEL MAKKELIJK KLINKT EN IN DE PRAKTIJK VAAK HELAAS NIET ZO MAKKELIJK IS. Als je hier echter meer bekwaam in wordt en je kunt samen leven met de angst dan KRIJG JE ZO VEEL VRIJHEID!

ÉN DIT GUN IK EIGENLIJK IEDEREEN!

Deze blog stond ook al een tijdje op mijn to do lijst. Ik dacht dat word een eitje een blog schrijven over angst, ik heb er de afgelopen jaren namelijk veel ervaring en kennis mee opgedaan. Het speelt vaak een grote rol bij de cliënten, opleidingsdeelnemers en lesklanten die ik tegen kom, maar ik kom deze emotie dus ook regelmatig bij mijzelf tegen.

Alleen eenmaal aan het schrijven kwam er STEEDS MEER INFORMATIE IN MIJ OP en bleef ik maar schrijven. Dus inmiddels ben ik er achter dat ik dit thema gewoon ga uitsmeren OVER MEERDERE BLOGS en ook een ANGSTTRAJECT of eigenlijk een VRIJHEIDSTRAJECT😊 hierop laat aansluiten. Want om met deze emotie om te gaan en er van te kunnen leren is het nodig om er bewust mee bezig te zijn en te oefenen en ervaren wat voor jou werkt.

Kun je ook wel EXTRA ONDERSTEUNING GEBRUIKEN IN HET OMGAAN MET ANGST en wil je alvast zeker zijn van een plekje, check dan hier alvast wat het VRIJHEIDSTRAJECT in gaat houden 😊

Deel deze pagina op: